چو آتشیست بر آمیخته به آب زلال

چو شانه کرد صبا جعد سنبل سیراب

بنفشه بر طرف عارض چمن زد خال

میان صحن چمن عکس برگ گل بر جوی

غزال خرمن سنبل کشید در آغوش

چکاو لاله نعمان کشید در چنگال

پیام گل به سوی باده میبرد گوئی