به سوی گلشن کروبیان نظر کردم

به زر پخته بدل کرد صبح نقره ستام

به گوش هوش من آمد خروش نوبت شاه

ز توبه خانه تنهائی آمده بر بام

ضمیر روشن و دل صافی و طبیعت رام

چنان نمود مرا وضع چرخ و شکل نجوم

که خیمه ایست پر از لعبتان سیم اندام