کشید اختر سعدم به درگه تو زمام

جهان پناها احوال خویش خواهم گفت

یکی به سمع رضا بشنو ای ملاذ انام

کنون دوازده سالست تا ز ملک انام

نبود منزل من غیر آستانه تو

که باد تا به ابد قبله کبار و کرام

ز نعمت تو مرا بود کامها حاصل