گهی به جای طرب غم فرستدم بر دل

چه میرسد ز جفای سپهر بد فرجام

گهی به دست عنا میکشد مرا دامن

گهی زبان بلا میدهد مرا پیغام

گهی به جای عرق خون چکاندم زمسام

ز رنج و درد چنان گشته ام که یک نفسم

نه ممکنست قعود و نه ممکنست قیام