به هر چمن که رسی غنچه های او خندان

سواد او چو خم زلف حور عنبربار

هوای او چو دم باد صبح مشگ افشان

به هر طرف که روی سبزه های او خرم

ز آب صافی او غبطه میخورد کوثر

به لطف روضه او رشگ میبرد رضوان

فضای او همه پر باغ و راغ و گلشن و کاخ