عجب نباشد اگر مرده زنده گرداند

ز اوج منظر برجیس و طارم کیوان

به اعتدال چنان فصلهای او نزدیک

که ایمنست در او برگ گل ز باد خزان

نسیم چون کند اندر فضای او جولان

نظر به قلعه او کن که از بلندی قدر

نه دست وهم بدو میرسد نه پای گمان