به خواری کشیدش بروی زمی

بیامد بجستش بر و آستی

همی جست ازو کژی و کاستی

به خشم اندرون شد ازان زن غمی

چو آن جامه های گرانمایه دید

هم از دست رودابه پیرایه دید

در کاخ بر خویشتن بر ببست