زهی بلند جنابی که حشمت خورشید

از این کنار جهان تا بدان کنار جهان

علو همتش افزون ز کارگاه یقین

عروج جاهش بیرون ز دستگاه گمان

چو شمسه ای بودت بر کنار شادروان

گرفته سایه چتر تو از ازل میثاق

ببسته سایه قدر تو با ابد پیمان