چو در شعاعه خورشید نور جرم سها

چو شمسه ای بودت بر کنار شادروان

گرفته سایه چتر تو از ازل میثاق

ببسته سایه قدر تو با ابد پیمان

چو بر تجلی رای تو آفتاب نهان

نسیم لطف تو گر بر حجیم جلوه کند

شود زبانه آتش چو چشمه حیوان