غرق خجالتست ز فیض عطای تو

خواهد فلک که حکم کند در جحهان ولی

کاری مسیرش نشود بی رضای تو

بحر محیط را که عطا بخش مینهند

پیش از وجود انجم و ارکان نهاده بود

دُرنامنه بخت گنج سعادت برای تو

روز نبرد چونکه پریشان کند صبا