کس را دگر ندانم و جائی نباشدم

از گرد راه بازوی معجز نمای تو

شاها من آنکسم که شب و روز کرده ام

از روی اعتقاد سر و جان فدای تو

چون آستانه در دولت سرای تو

صد سال اگر به فارس توقف بود مرا

وجه معاش من نبود جز عطای تو