به عیش کوش و حیات دو روزه فرصت دان

در این مقام فرح بخش و جای روحفزای

بخواه باده و بر دل در طرب بگشای

چو برق میگذرد عمر، کاهلی منمای

به دستگیری ساغر خلاص شاید یافت

ز جور وهم زمین گرد آسمان پیمای