چه التفات به جام جهان نما دارد

قضا به هرچه اشارت کنی مطیع شود

قدر به هرچه رضا باشدت رضا دارد

کسیکه پرتو رای تو در ضمیر آرد

به دست هرکه فتد خاک آستانه تو

نظر حرام بود گر به کیمیا دارد

توئی که پشت فلک با همه بلندی قدر