توئی که پشت فلک با همه بلندی قدر

چه التفات به جام جهان نما دارد

به دست هرکه فتد خاک آستانه تو

نظر حرام بود گر به کیمیا دارد

ز بار بر تو پیوسته انحنا دارد

حمایت تو کسی را که در پناه آرد

چه غم ز گردش ایام بی حیا دارد