ز بار بر تو پیوسته انحنا دارد

به دست هرکه فتد خاک آستانه تو

نظر حرام بود گر به کیمیا دارد

توئی که پشت فلک با همه بلندی قدر

حمایت تو کسی را که در پناه آرد

چه غم ز گردش ایام بی حیا دارد

جهان پناها ده سال بیش میگذرد