زخمش چه معجزیست که سرها به باد داد

بازوی تو به تیغ و قلم اکتساب کرد

تیغ عدو شکافت تو گوئی چه جوهریست

کزوی به روز معرکه بحر اضطراب کرد

برقش چه آتشیست که جانها کباب کرد

هرک از در سوال درآمد به پیش تو

کلک تو از کرم به عطایش جواب کرد