بشد تازیان تا به شهری رسید

تو گفتی که شد روز روشن سیاه

چو از نرم پایان فراوان بماند

سکندر برآسود و لشکر براند

که آن را کران و میانه ندید

به آیین همه پیش باز آمدند

گشاده دل و بی نیاز آمدند