وز چنگ و عود کام دل خود روا کنیم

با پیر می فروش برآریم خلوتی

یک چند خانقاه به شیخان رها کنیم

از صوت نای و نی بستانیم داد عید

هر خستگی که از رمضان در وجود ماست

آنرا به جام باده صافی دوا کنیم

چون وقت ما خوشست به اقبال پادشاه