فکر دقیق و خاطر مشکل گشای تو

پیش از وجود انجم و ارکان نهاده بود

دُرنامنه بخت گنج سعادت برای تو

معمار مملک و ملت و مفتاح دولتست

افتد بر آستان تو هر روز آفتاب

تا بو که بامداد ببیند لقای تو

ختم سخن به شعر کسان میکنم از آنک