نه مقیمان کنج محرابیم

دیده حرص و آز بر دوزیم

پنجه زهد و زرق برتابیم

ما گدایان کوی میکده ایم

نه ز جور زمانه در خشمیم

نز جفای سپهر در تابیم

نه اسیران نام و ناموسیم