با مغان باده مغانه خوریم

مجلس وعظ را صفائی نیست

راه میخانه گیر تا شب و روز

چون در اسلامیان وفائی نیست

تا به کی غصه زمانه خوریم

آه از این صوفیان ازرق پوش

که ندارند عقل و دانش و هوش