تنم زنار گبران در میان بست

شبی شوقم شبیخون بر سر آورد

ز غم در پای دل جوشی برآورد

دل شوریده شوری در جهان بست

بکلی از خرد بیگانه گشتم

چو افیون خوردگان دیوانه گشتم