که ناگه تاب هجرانت بسوزد

چه داری آتشی در زیر دامان

کز آن آتش گریبانت بسوزد

دل اندر وصل من بستی و ترسم

ندارد سودت آن گاهی که گوئی

عبید آن نامسلمانت بسوزد