نسیم از جیب و دامان مشکریزان

به اشک ابر روی لاله می شست

بنفشه جعد مشکین شانه میزد

چکاوک نعره مستانه میزد

چو مستان هردمی افتان و خیزان

گهی همراز مرزنگوش میشد

گهی با لاله هم آغوش می شد