زرش بر سر، سرش در پا فشاندم

بهشت آئین شد از وی خانه ما

منور گشت از او کاشانه ما

ز عزت بر سر و چشمش نشاندم

ز رویش خانه بستانی دگر شد

سرای ما گلستانی دگر شد

کسی کامی که میجوید همه سال