کسی کو ز فرمان ما سر بتافت

جهان را به عمری همی بسپرد

شنید آنک ما در جهان کرده ایم

سر مهتری بر کجا برده ایم

نهالی بجز خاک تیره نیافت

نخواهم که جایی بود در جهان

که دیدار آن باشد از من نهان