لیک ز شهوت ره انکار به

مرغ که در بادیه خون ریز شد

خار و خسش از گل و گلنار به

عشق خوشست ار همه باشد مجاز

گر نظر صدق به صنع خداست

دیو به چشم از بت فرخاربه

مرتبه عشق چو بیچارگی است