سراسری ش ز زلف سیه مشک فشان

نعت سلطان رسل ، آنکه مسیحا به درش

پرده داری ست نشسته ز پس شاد روان

و صف معراج پیمبر که به شب روشن شد

مدحت شاه که نامش به فلک رفته چنانک

نقش آن داغ شده خنگ فلک را بر ران

در خطاب شه عالم چو به سلک خدمتش