صفت قصر نو و «شهر نو» اندر لب آب

که شب و روز بود شمع دل و میوه جان

جنبش شاه ز دهلی ز پی کین پدر

گشتن آغاز غبار و شدن مهر نهان

که بود عرصه رفرف چو رف آن ایوان

صفت فصل خزان و بمغل عزم سپاه

هم بر آن سان که به تاراج چمن باد خزان