صفت کاس رباب و بسرش کفچه دست

به یک آمد شد خود، بی هش ومست و غلطان

صفت چنگ کی بی موست تن یکسانش

موی ساق دگرش تا به زمین آویزان

که دران کاسه خالی ست نعم چند الوان

صفت نای که هر لحظه زدم دادن او

کله مطرب بر باد شور چون انبان