صحن کژ داشته و کوبش پابین بچه سان

صفت نای که هر لحظه زدم دادن او

کله مطرب بر باد شور چون انبان

صفت دف که در و دست کسان کوبد پای

صفت پرده و آن پرده نشینان شگرف

که بهر دست نمایند هزاران دستان

صفت مائده خاص که از خوان بهشت