تا زچنان بخشش خاطر قریب

کر د فراهم سپه بی قیاس

من که بدم چاک را و پیش از آن

کرد کرم آنچه که بد پیش از آن

بنده شدم لازمه آن رکیب

در «اوده» برد ، ز لطفی چنان

کیست که از لطف بتابد عنان؟