کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 2

داد مرا گرمی هنگامه ای

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثرشماره ۵ - چنان بنظر می رسد که آن سلطان عشرت طلب و هردم خیال، به این کتاب توجه نکرد و آن همه زر را که وعده کرده بود به امیر خسرو نداد، مگر امیر خسرو ازینکه مثنوی دل انگیزی گماشته است ، خرسند بود:

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

1
گر چه شد از بهر چنین نامه ای
#
2
داد مرا گرمی هنگامه ای
انتخاب‌شده
3
ناز پی آن شد قلم سحر سنج
#
4
کز پی آین مار نشینم به گنج
#
5
من که نهادم ز سخن گنج پاک
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 2 از «شماره ۵ - چنان بنظر می رسد که آن سلطان عشرت طلب و هردم خیال، به این کتاب توجه نکرد و آن همه زر را که وعده کرده بود به امیر خسرو نداد، مگر امیر خسرو ازینکه مثنوی دل انگیزی گماشته است ، خرسند بود:» است.