کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 23

مور شدم بر شکر خویش و بس

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثرشماره ۵ - چنان بنظر می رسد که آن سلطان عشرت طلب و هردم خیال، به این کتاب توجه نکرد و آن همه زر را که وعده کرده بود به امیر خسرو نداد، مگر امیر خسرو ازینکه مثنوی دل انگیزی گماشته است ، خرسند بود:

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

20
هدیه یک حرف بود، بلکه کم !
#
21
هر صفتی را که بر انگیختم
#
22
شعبده تازه درو ریختم
#
23
مور شدم بر شکر خویش و بس
انتخاب‌شده
24
در نزدم دست به حلوای کس
#
25
هر چه که از دل در مکنون کشم
#
26
زهره آن نیست که بیرون کشم
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 23 از «شماره ۵ - چنان بنظر می رسد که آن سلطان عشرت طلب و هردم خیال، به این کتاب توجه نکرد و آن همه زر را که وعده کرده بود به امیر خسرو نداد، مگر امیر خسرو ازینکه مثنوی دل انگیزی گماشته است ، خرسند بود:» است.