کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 30

شان به زبان آوری و من خموش

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثرشماره ۵ - چنان بنظر می رسد که آن سلطان عشرت طلب و هردم خیال، به این کتاب توجه نکرد و آن همه زر را که وعده کرده بود به امیر خسرو نداد، مگر امیر خسرو ازینکه مثنوی دل انگیزی گماشته است ، خرسند بود:

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

27
زانکه نگه می کنم از هر کران
#
28
ایمنی ام نست زغارت گران
#
29
دزد متاع من و با من به جوش
#
30
شان به زبان آوری و من خموش
انتخاب‌شده
31
نقد مرا پیش من آرند راست
#
32
من کنم «احسنت!» کز آن شماست!
#
33
شرم ندارند و بخوانند گرم
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 30 از «شماره ۵ - چنان بنظر می رسد که آن سلطان عشرت طلب و هردم خیال، به این کتاب توجه نکرد و آن همه زر را که وعده کرده بود به امیر خسرو نداد، مگر امیر خسرو ازینکه مثنوی دل انگیزی گماشته است ، خرسند بود:» است.