کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 34

با من ومن هیچ نگویم ز شرم

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثرشماره ۵ - چنان بنظر می رسد که آن سلطان عشرت طلب و هردم خیال، به این کتاب توجه نکرد و آن همه زر را که وعده کرده بود به امیر خسرو نداد، مگر امیر خسرو ازینکه مثنوی دل انگیزی گماشته است ، خرسند بود:

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

31
نقد مرا پیش من آرند راست
#
32
من کنم «احسنت!» کز آن شماست!
#
33
شرم ندارند و بخوانند گرم
#
34
با من ومن هیچ نگویم ز شرم
انتخاب‌شده
35
طرفه که شان دزد من از شرم پاک
#
36
حاجب کالا من و من شرم ناک
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 34 از «شماره ۵ - چنان بنظر می رسد که آن سلطان عشرت طلب و هردم خیال، به این کتاب توجه نکرد و آن همه زر را که وعده کرده بود به امیر خسرو نداد، مگر امیر خسرو ازینکه مثنوی دل انگیزی گماشته است ، خرسند بود:» است.