یک درمی ده طلبند از خدای

خورده به درویش نیاز ند پیش

بیش رسانند بدانجا که بیش

گر برسانند، مثل ، برگدای

این سخن چند که بی خواست است

شاعری ای نیست همه راست ست

لیک به خواهش چو مرا نیست راه