چون زتو شد این همه ناچیز چیز

عاقبت الا مر وبال من ست

عفو کن آن را که رضای تو نیست

تو به ده از هر چه برای تو نیست

هم تو کنی در دل خلقی عزیز

عیب شناسان به کمین من اند

بی هنر ان جمله به کین من آند