هم تو کنی در دل خلقی عزیز

عفو کن آن را که رضای تو نیست

تو به ده از هر چه برای تو نیست

چون زتو شد این همه ناچیز چیز

عیب شناسان به کمین من اند

بی هنر ان جمله به کین من آند

تو به کرم ، عیب من عیب کوش