شام عدم را سحرآمد پدید

از حد ناسوت برون تاخته

بر خط لاهوت وطن ساخته

نور نخستش چو علم بر کشید

هستی او تا به عدم خانه بود

نقش وجود از همه بیگانه بود

بی خط و قرطاس زعلم ازل