کرد به آگوش تن ارجمند

شاه به رویش چو نظر کرد چست

دید دران آئینه خود را درست

گرم فرو جست ز تخت بلند

داشت به آغوش خودش تا به دیر

سیر نشد، چون شود از عمرسیر؟!