آنکه بدست خودت ای نیکبخت!

شرط ادب دید ز اندازه بیش

گفت که یک آرزویم در دل ست

منته لله ! که کنون حاصل ست

دست بگیرم ، بنشانم به تخت!

زانکه به غیبت چو شدی بر سریر

من نه بدم تا شدمی دستگیر