یک نفسی زان نمط از هوش رفت

خون من از دیده من می رود

چون شعب ناله ز غایت گذشت

گریه و زاری ز نهایت گذشت

کش سر فرزند ز آگوش رفت

وان خلف پاک هم از درد دل

خاک ره از گریه همی کرد گل