جانب سایه شده مردم روان

بیش بقا تر شده بعد از زوال

خلق کشان در پنه سایه رخت

سایه گریزان به پناه درخت

سایه به دنباله مردم دوان

بس که شده سایه زگرمی سیاه

گرم در انداخته خود را به چاه