فرود آمد و بامداد پگاه

که آن را میان و کرانه ندید

همه هرچ باید بدو در فراخ

پر از باغ و میدان و ایوان و کاخ

به نزدیک آن چشمه شد بی سپاه

که دهقان ورا نام حیوان نهاد

چو از بخشش پهلوان کرد یاد