رفت زمین را چو حجاب از میان

هم به فلک ماه زمین بوس کرد

اوج معانی نه به مقدار طبع

بلکه گذشته ز سماوات سبع

گشت پدید از ته آب آسمان

بس که زمین رفت ز همراهیش

گاو زمین شد خورش ماهیش