همو راند ز در نامقبلان را

ز سوز، آن شمعها را روشنی داد

بامت هم رسید آن شعله شوق

که چون پروانه جان دادند از آن ذوق

همو خواند بخود صاحب دلان را

گهی بخشد جنیدی را کلاهی

که تنها ز اهل دل باشد سپاهی