چو راند تیغ در صف های انبوه

ز میم نام او پوشیده خاتم

چو جنبد لشکرش بر سطح هامون

رود در قعر دریا ربع مسکون

سر کوه افگند در دامن کوه

ز عهدش عامه در شادی و دستان

چنانکه از جمعه طفلان دبستان