فروخوان نامه مظلوم زان پیش

به دست داد ماند کشور آباد

کند ابری که دایم سایه بانی

به از باران که باشد ناگهانی

که بینی رو سیه زو نامه خویش

سپید است ار چه ایوان شهنشاه

سیه گردد ز دود تیره آه