نتاج فتح زاد از تیغ حامل

تف تیغش چنان گشت آسمان گیر

که همچون صبح دم شد جهانگیر

چو ذوالقرنین تا یک قرن کامل

زحد «مالوه» تا عرصه سند

نمودار غزای اوست در هند

چو رفت آن شمس روشن در سیاهی